PEJZAŻ LIRYCZNY

Cisza wychodzi dźwiękom na spotkanie

W głos zadrży struna śpiewem wiolonczeli

Żeby rozchylić tęsknot drzwi bez granic

I różą szczęścia słodkie sny rozścielić

Jest w każdym dźwięku niespożyta siła

Pełna powabu niby wnętrze kwiatu

Targane wichrem - jego imię: miłość

Natchnieniem spływa z cichych łąk zaświatów

Złote kosaćce, wrzosy i dziewanny

Ustronia wite barwnym śpiewem ptaków

W rosach pamięci słońca skry poranne

I spokój, który mieszka w starych drzewach

Popatrz jak w trawie tańczy polny konik

Świerki i brzozy - w piękno zasłuchane

Miłość i szczęście tutaj, jak na dłoni -

Jeziorem światła w ciemnych lasu ścianach

Jan Sabiniarz