TOSKANIA
II.

Tam gaśnie życie, piękno obumiera
Sypią się w gruzy sny przeszłości
A tutaj wiosna - znów od zera
Kwitnieniem szczęścia ogród mości

Jakże jest krucha ta planeta
Z marzeń i grobów zbudowana
Wieczność bezkresną czas przyrzekał
A nawet nie doczekał rana -

Jan Sabiniarz