COUPLETS DE FOLIES D’ESPAGNE
M. Marais – Jordi Savall

Umie z jasnością mrok rozmawiać
- Wszak jedno w drugim szuka dopełnienia
Serdecznych zwierzeń pełna
Przenika głosem swym
Rzeźwiącym wiolonczela

Jej twarz oddana

Szczęściem promienieje

Zza długich rzęs listowia

Oczu blask rozchyla

W jej pięknej twarzy

Światło gwiazd topnieje

Najlżejszy dotyk

W fałdach ciszy słychać

We mchach jej kolan

Oddech odpoczywa

Światło księżyca policzków cień potrąca

W przestworzach duszy -

Wśród ziemskich traw się chwieje

Blada jak wosk rozpala dłoń gorąca

Do bólu pięknem ściska

To smutkiem kłuje,

To radość w niej na przemian

Na szalę całe złoto swoje

Stawia wrzesień

Rozchyla kręgi fal -

W ciemności - światła pewne

Jan Sabiniarz