SĄ WE MNIE GÓRY

Są we mnie góry i dalekie morza

Doliny serca myślą ocienione

Ja jestem ptakiem, który tnie przestworza

Skrzydłami wiatru po niebieskiej stronie

Ja jestem szumem gwiezdnych wodospadów

Ciszą, co pragnie dotrzeć do początku

Ty jesteś rzeką, co się źródłem kładzie

Żeby wpaść w otchłań, która nie ma końca

Kiedy mój lot się przetnie z twoim lotem

Zaiskrzy mocą, którą słońce mieści

Ciała i dusze w jedno - w nas - się splotą

Żeby jak drzewo kwiatem zaszeleścić

Zanim w nas runą skalne wodospady

Promienie piękna porwą nas ku górze

Policzek ranka od miłości blady

Dniem się podniesie, w wieczór się zanurzy

Północ wybije, czas na pół się złamie

Odtąd w nas będą toczyć się dwa światy

Jedno - drugiemu będzie niby znamię

Które - ukryte, będzie trwać przez lata

Jan Sabiniarz