MÓJ ŚWIAT

Mój świat jest z piękna zbudowany

Z puchu żurawi i okruchów tęczy

Z liści łopianu jego ciche ściany

I kropli rosy, która w trawie dźwięczy

Różą poranka w oknie brzask zakwita

I ciepłe myśli ze mną z łóżka wstają

W rytm przeznaczenia, w serca puls owite

Chociaż nieswojo czują się w swym kraju

Z ziarenek piasku czerpią swą witalność

W gwiazdach znajdują uczuć ocalenie

Od wiatru uczą się - co znaczy wolność

Wiedzą, co - głosem, a co tylko - cieniem

Domem muzyka jest mi oraz cisza

Jakże miłuję barwne krajobrazy

Gdzie każde drzewo jest mi towarzyszem

I leśny strumyk z wodą swą bez skazy

Miłuję ludzi, bez nich szczęścia nie ma

A każdy uśmiech więcej wart niż złoto

To nic, że czasem ktoś się o coś gniewa

I, że uniknąć, nie da się kłopotów

Jan Sabiniarz