WODA

                  Ze wszystkich, tyś najprostszym bóstwem

Tak łatwo można ciebie zranić

Nieskazitelna twoja czystość

Dobyta z źródeł ciemnych grani

Nie chcesz przesłaniać sobą świata

Żarliwa światłem, wskroś przejrzysta

Choć nie masz kształtu, ni zapachu

Niebo znajduje w tobie przystań

         Jesteś kołyską gwiazd i słońca
         A także wiecznym światła tchnieniem
         Miłość do ciebie nie ma końca
         Gdy czysta – bożym tyś promieniem

W skwar - zbawcza, choć nie dajesz cienia

W meandrach wiatru twe zaklęcia

Z tobą nie umrze nikt z pragnienia

Ze wszystkich istot tyś najświętsza

Jednako pierwsza i ostatnia

Krynico życia i opoko

Bez ciebie wszelkie barwy gasną

Tyś przejrzystości jest opoką

         Jan Sabiniarz