OJCZYZNA

Nie wymażą cię z mapy świata

Ani zetrą z kart Europy

Pozostaniesz przez wszystkie lata

Nie zadepczą cię zdradą, ni błotem

Wierzę, Polsko, że ciągle powstajesz

Poraniona, lecz jasna i wierna

Choć na razie nielicznym ziarnem

Odnajduję cię w duszach pokrewnych

Przetrwasz czasy podłości i fałszu

Ocalana w murach historii

Ty w nas jesteś jak zamek i klasztor

Podnoszony w chwale i glorii

To, co wielkie, wielkim zostanie

Biciem serca i myśli ostoją

Wierzę w ciebie, gdyś ty z nami, Panie

O twe losy już się nie boję

Nie zabiją w nas tego, co ludzkie

Co jest czyste w nas i szlachetne

Nie pokona nas podbój, ni pustka

Bo nie jesteś matką bezdzietną

Człowiek spełnia się w czynach, nie w słowach

Lecz to słowo jest kluczem do bramy

Której skrzydła otwiera od nowa

Gdy się w czynach zapominamy

Noszę ciebie w sercu jak miłość

Nie usunie cię nikt, nie podmieni

I choć czasem się z tobą rozmijam

Coraz głębiej się we mnie wkorzeniasz

28 marca 2012                       Jan Sabiniarz