wtorek, 21 maja 2019


ZA SIÓDMĄ RZEKĄ
III.

Za siódmą rzeką nie jest dziś bezpiecznie
Zło, co się dzieje, także jej nie minie
To ono knuje z mieczem obosiecznym
By okraść, w błoto wdeptać imię czyjeś

Planeta Ziemia - od środka, w nas się sypie
To, co zostaje, na naszych oczach gnije
W narodach wolnych - tylko świata przyszłość
W tradycji ojczyzn się dobro wszelkie kryje

Nie mają racji bytu - ślepi, głusi
Jeśli do tego - obojętni, bierni
To, co się dzieje, na drobne ich już kruszy
I wielkość, której przysięgali wierność -

Więdną stłumieni, cisi i nijacy
Wkrótce się łajnem na pola innych staną
Którym czas poda głowy ich na tacy
Życie się dzieje otwartą ciągle raną

21 maja 2019             Jan Sabiniarz


4 komentarze:

  1. Ból? Smutek? Żal? Ostrzeżenie? Rozpacz?Zwątpienie?...😦😢😱
    Serdeczne wołanie o opamiętanie się? O ratunek?:-(
    Myślę ,że nie wszystko stracone...
    Pogodnego popołudnia,Janie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Basiu, jest mi cholernie smutno,
      gdy widzę, co się dzieje.
      Myślę, że wystarczyłoby kilkunastu mądrych ludzi
      żeby to błoto przemienić w żyzne pole.
      Okupacja sowiecka podcinała nam skrzydła
      ale wtedy wszystko było czytelne.
      Dzisiaj ludzie są zagubieni i zdezorientowani jak nigdy przedtem.
      Działa naraz tyle niewidzialnych gołym okiem, podskórnych frontów.
      walk na śmierć i życie,
      gdzie nawet wiosenna łąka może być polem minowym.
      Czarno widzę? - Widzę tak, jak jest...
      Nadzieja? No cóż, co warte byłoby życie bez nadziei,
      wiary, miłości...
      Są święte słowa
      ale ich wypowiedzenie naraża na szyderstwa, kpiny...
      Kogo? ...
      Ech...
      Cała nasza nadzeja - w nadziei...
      Wszystkiego dobrego, Basiu.

      Usuń
    2. Janku ,
      też smutno to widzę ,ale lata okupacji sowieckiej ,
      zostawiły głęboki ślad na psychice
      młodych. Wychowywano przecież "człowieka radzieckiego",
      który miał patrzeć na życie
      przez pryzmat komunizmu .Stąd dzisiaj te rozłamy ,
      walka o stołki , o koryto,
      o władzę ,brak patriotyzmu .Teraz trzeba ogromnego wysiłku
      i długiego czasu,
      żeby nowemu pokoleniu przywrócić właściwą hierarchię wartości , nauczyć patriotyzmu ...Wielka tu rola rodziny ,szkoły , kościoła, literatury i poezji
      Wierzę w to ,co kiedyś napisał Mickiewicz:
      "Nasz naród jak lawa
      Z wierzchu zimna i twarda,
      Sucha i plugawa ,
      Lecz wewnętrznego ognia
      Sto lat nie wyziębi"...
      I wierzę ,że i tym razem jako naród potrafimy się oprzeć złu.
      Dziękuję za Twoje wiersze ,piękne i pełne troski o przyszłość Ojczyzny.
      Dobrej nocy życzę .

      Usuń
    3. Basiu, współczesne możliwości techniczne i socjotechniczne
      stwarzają niespotykaną dotąd skalę manipulacji,
      czego już jesteśmy świadkami.
      Małe szanse na ocalenie ma naród - jeśli jeszcze istnieje.
      Dużo dobrego Tobie życzę.

      Usuń