W MITYCZNEJ KRAINIE

Jezioro Pamięci w głębi szczęścia drzemie

Gajów, co chronią się wśród własnych cieni

Nad boskim lustrem liry kształt na niebie

Gwiazdy w jeziorze gaszą swe pragnienie

Pośród łąk kwietnych, w wiecznej snów dolinie

Gdzie promień drzewa z cieniem się rozstaje

Przez chaszcze światła pieśń jak strumień płynie

Czas się pochyla, nad kołyską staje

Na główki kwiatów rozsypane piękno

Miłość je tkliwie w jeden bukiet składa

Lśni rosą piękna niby gwiazd uśmiechem

Wciąż nowe pieśni z jasnych chwil układa

Pod liściem dębu zostań, Eurydyko

W dolinach kwiatów są ukryte żmije

Gra siedmiostrunna niechaj zdobi ciszę

Która wśród stoków serca miłość kryje

Za rzeką Styksu w każdym z nas jest Hades

Pamięci, która nie zabliźnia rany

Kto wzrok odwraca - jego szczęściu biada

Mrok mu zabierze dotyk rąk kochanych

9 marca 2013                       Jan Sabiniarz