NIE JESTEŚMY WYGNANI Z RAJU

To nieprawda, że nie ma już raju

Nie jesteśmy z niego wygnani

Choć jesteśmy dziećmi Adama

Lecz, najbardziej Twoimi, Panie

Tyś nam wskazał, jak świat ten urządzać

Żeby rajem był, a nie piekłem

Każde drzewo jest żywą księgą

Ziarnko chwili zawiera wieczność

Żeby być, pochylić się trzeba

By z ciemności wyłuskać promienie

I wraz z nimi cień swój kolebać

Ruszać w drogę za swoim marzeniem

Słońce wiosną w konwalie się wtula

Sieją pyłek witki leszczyny

Wiatr oddaje ostatnią koszulę

Żeby miłość, jak szalem, owinąć

Nie jesteśmy wygnani z raju

On znajduje się obok, tak blisko

Jeśli tylko zło go nie splami

Raj jest w nas i w nas swoją ma przyszłość

Jan Sabiniarz