KONIU, MÓJ PRZYJACIELU

Odrzucam bat, wędzidło i ostrogi

Chcę, żebyś wolny ze mną był

Ruszymy, gdzie poniosą nogi

Nie szczędząc siebie, czasu, sił

Naszym schronieniem stóg na łące

Poranna rosa pełna gwiazd

Zaszyci w błękit w stawie drżący

Za nami - w piasku, trawie ślad

Prawdziwe życie tworzy droga

W muszli ślimaka spocząć - wstyd

Nóg nam nie spęta lęk, ni trwoga

Idźmy przed siebie, niby w dym

Leń niech w skorupie swej się kisi

Kulą u nogi życie jest

Gdy omotane własną pustką

Wyjść przeciw sobie boi się

Braterstwo rodzi się w wędrówce

Przyjaźń i miłość, piękna śpiew

Bez których - jakże świat ubogi

Niech porwie nas odwieczny zew

Ty jesteś moim przyjacielem

I mnie za swego druha miej

Do szczęścia trzeba nam niewiele

Na złe i dobre zostać chciej

Jan Sabiniarz