SPOTKAŁEM CZŁOWIEKA

               

                Spotkałem człowieka

                Który zimą hodował sople na dachu

                Latem łapał promienie słońca w butelkę

                Żyjąc z księżycem na bakier

                Karmił wyobraźnię i myśli

                Ziarnem gwiazd

                Spotkałem człowieka

                Który w czasie suszy

                Wolał podlewać trawę przy drodze

                Niż samemu gasić pragnienie

                Spotkałem człowieka

                Który z pokoju do pokoju własnego domu

                Potrafił udać się przez Kraków, Lubekę, Rzym

                Albo zniknąć na całe lata

                Na jednej z bezludnych wysp

                Spotkałem człowieka

                Który biorąc na kolana pieska

                Uczył się od niego

Człowieczeństwa

Spotkałem człowieka

Który nie mieścił się w żadnej szufladce

Odchodził

Aby być sobą

Zaszywając się w dziupli serca

Jak w lesie ptak

Jan Sabiniarz