PIEŚŃ OJCZYSTEGO DRZEWA

Patrzę ze smutkiem na wiosenne drzewa
Kwitną, jak gdyby nic się tu nie stało
W krąg nieprawości fala się rozlewa
Jabłonie szepczą - to nie tak być miało

Pod dywanami nie ucichły burze
Zgniłe frazesy i nikczemne zdrady
Opadły zbroje, przy nich - mali tchórze
Prawym i wiernym chcą udzielać rady

Wolna Ojczyzna w Marsze dziś wpisana
W kłamliwych mediach o nich - ani słowa
Cisną do bólu niewidzialne ściany
Cela za celą - rośnie ich korowód

O Rzecz najświętszą czcze rzucają kości
Lecz będą hańby dni ich policzone
Mącą i kluczą, by nie było prosto
Żeby podstępnie Orłu zdjąć koronę

Judasz się skończy, tak, jak skończył Judasz
U stóp Golgoty - kipi morze krzyży
Pochyl się, Boże, święć tej ziemi grudę
By sobą żyła - a nie tylko zrywem

12 maja 2019           Jan Sabiniarz