OJCZYZNA

Coraz więcej państwa
Ojczyzny - coraz mniej

Choć tutaj mieszkam, jestem tak daleko

Czemu mnie więzisz wewnątrz swoich granic

Ja tobą żyję, chodzę, się uśmiecham

Lecz twoje kłamstwa zdadzą ci się na nic

Nie wiem, dziś jaką jesteś dla mnie ziemią

Czemu zakładasz nam wciąż nowe pęta

Nie jestem synem twych odległych plemion

A jednak jesteś dla mnie jakby święta

Tęsknię do ciebie, kiedy cię nie widzę

Choć często ranisz, lecz rozgrzeszam ciebie

Wciąż zmieniasz miejsce, gdy ku tobie idę

Pąk, co rozkwita, w martwym polu grzebiesz

Miłuję drzewa, twych budowli cienie

Odbite w duszy czasów sanktuaria

To dzięki tobie w dobro chcę zamieniać

To, czego nie mam, a co chcę ogarniać

20 października 2014            Jan Sabiniarz