ZA SIÓDMĄ RZEKĄ
VI.

Daję ci wszystką mą muzykę
Na listkach snów poranne drżenia
Nad łąką obłok mgły przemyka
Przytul go dłoni swoich cieniem

W sitowiu drzemie łódka wspomnień
Trzcina z miłością się pochyla
Na tafli świeci brzasku promień
Tu wszystko trwa, nic nie przemija

W zwierciadle ciszy myśl się błąka
Żar wodnej lilii ją weseli
Nocami, kiedy słowik kląska
Toń stawu pośród gwiazd się ściele

Wiatr zrywa z lustra wspomnień kwiaty
U stóp olch siwych w cień je kładzie
Piękno się dzieje, jak przed laty
Jesienią zrywa jabłka w sadzie

Pustka na chwilę w nas się stała
Lecz wraca drzewem do korzeni
Nad którym świeci obłok biały
Żeby w anioły nas przemienić

Na trawie więdną róży płatki
Dłoni dotyku nie zaznały
Upuści rosę źdźbło ukradkiem
Bo to nie tak, nie tak być miało

29 maja 2019       Jan Sabiniarz