sobota, 4 maja 2019


NOCĄ

Wychodzę nocą na spotkanie z ciszą
Pod wielkim drzewem gwiaździstego nieba
Gdzie dąb świetlisty chorał Bacha pisze
Żeby ptakami serca go wyśpiewać

Noc wzbudza w głębi ducha przebudzenie
Który spoczywa w światłach dnia ukryty
Miłuję ciszę, boskie jej promienie
W jeziorach zmierzchu czułym blaskiem świtu

Pięknie odsłania noc koncerty Bacha
Błyskiem kosmosu, struną wiolonczeli
W które wpisane wielkie piękno świata
Błękitem nieba pośród traw się ściele

Gdy w oknie brzasku - pierwszy promień słońca
Żegnam się z ciszą. Co mi dzień przyniesie?-
Na listku brzozy kropla wiosny drżąca
Za siódmą górą barwi się już jesień

4 maja 2019                  Jan Sabiniarz

9 komentarzy:

  1. Janie,
    Oby gwiezdna kurtyną nocy odkryła przed Tobą spektakularny, cudowny dzień, Janie...
    Piękny Wiersz... :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniko, czasem jest tak, że gwiaździsty parasol nocy
      widnieje nad głową także w czasie dnia... :)
      I noc i dzień wyrasta z tego samego dnia...
      Niech Tobie świeci
      we dnie i w nocy
      Niech wiedzie i lampki szczęścia z uśmiechem zapala
      Anioł Stróż...

      Usuń
    2. To Prawda, Janie... To, że we dnie jaśnieje ta najjaśniejsza, to nie oznacza, że inne gasną, one tylko bledną...
      DZIĘKUJĘ, niechaj i Twój Anioł Stróż ma Ciebie w swojej opiece, Janie... :)

      Usuń
    3. Moniko, spotkałem dzisiaj Anioła Brzozowego.
      Pytał mnie o drogę do Ciebie... :)BRZOZOWY ANIOŁ

      Ty, któryś w brzozie wskrzesił anioła
      Żeby stał, nocą, pod gwiazdami
      By po imieniu mnie przywołał
      Żeby się cud stał między nami

      Widzę twą głowę, oczy, czoło
      Twarz roziskrzoną bożym wzrokiem
      W którym dwie gwiazdy cicho płoną
      U ramion skrzydła jak obłoki

      Twoja sylwetka - portret wzruszeń
      Pełna spokoju, tchnięta wiatrem
      Który twe skrzydła, dłoń poruszał
      - Jedyny żywy wśród umarłych

      Aniele Boży, Stróżu mój
      Jednak przyszedłeś tutaj do mnie
      We dnie i w nocy brzozą stój
      Chroń mnie i wspieraj świat ułomny

      Ty widzisz, wiesz, co w nim się dzieje
      Zgarnij mnie drzewa wielką ciszą
      Utkany z bieli i zieleni
      I z gwiazd, które nad nami wiszą

      Jan


      Usuń
  2. A po każdej nocy przychodzi dzień ...
    i niech on też będzie piękny i jasny ,
    i dla Ciebie , Moniczko ,i dla Jana.

    OdpowiedzUsuń
  3. Acha! I gwiazdek nie pożałuję ✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳✳😁😂😀

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Najpiękniejsze pejzaże bez ludzi czują się samotne.
      Basiu i Moniko to dzięki Wam ożywają wszelkie możliwe krainy****************************

      Usuń
  4. Przepiękna Modlitwa...
    Niechaj Ciebie ten Anioł Brzozowy wiedzie, Janie tylko dobrymi i pięknymi ścieżkami. Niech czuwa nad Tobą w dzień i w nocy...dając wytchnienie i natchnienie...
    Dziękuję... :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.

    OdpowiedzUsuń