WIOSENNE DROGI

Niech cię prowadzą wiosny ścieżki
Ku kwiatom słońcem rozchylonym
Gdzie zieleń łąk i bór niebieski
Nad którym nocą gwiazdy płoną

Zostanie po nas list w butelce
I tęskny stopy ślad na piasku
I nieodkrytych lądów przestrzeń
I zmierzchu oczy pełne blasku

Wieczność się dzieje w każdej chwili
Zostaje po niej czas znikomy
Jej dotyk skrzydłem jest motylim
Jabłonią strojną w kwiat różowy

Tam, gdzie się ścieżka łukiem wije
Między dębami dzikie zioła
Jakże inaczej czas przemija
I głos nie milknie, który woła

Czy słyszysz, jak śpiewają drozdy
Gdzie zmierzchy toną w blasku jezior
Gdzie szept i bicie serca dotrze
I cisza zatrzymana w biegu

Na zwitku brzozy listy pisze
Kręgiem rozchodzi się na wodzie
I nieobecną dłoń kołysze
Która unosi wzrok ku Bogu

Jan Sabiniarz