WOLĘ BYĆ SAM

Wolę być sam, niż z wami być przy jednym stole

O waszych zbrodniach wciąż nie zapominam

Wierzę, że przyjdzie na was sądu kolej

Chociaż ta ziemska o was nie pamięta

Życie na pozór gładko wciąż się toczy

Zgniłe od środka, przeniknięte jadem

Nie, tu nie mądrość, lęk otwiera oczy

Hańba obnosi swój przeklęty diadem

Z mgieł się wyłania o was cała prawda

Wasze podstępy i tajemne knucia

Ty, co szyderstwem ojców mowę kalasz

Ojczyznę naszą wpędzasz w los okrutny

Jak się radować, kiedy okręt tonie?

Choć to dostrzega wśród nas tak niewielu

Śmiech, a nie łzy, nasz obwieszczają koniec

Gdy wół nad żłobem tępo siano miele -

29 grudnia 2013                        Jan Sabiniarz