NOCNE Z BACHEM WĘDROWANIE

 Idę szerokim traktem nocyPoza mną wąskie ścieżki dnia

Wsłuchany w koncert brandenburski Bacha

Rozjaśnia mrok nieziemskiej wiolonczeli gra

Na modrym drzewie gwiazd jabłuszka wisz

Światłem soczyste, mienią się i skrz

Powietrze pachnie niepojętą ciszą

Skupioną w srebrnej tarczy krąg

Muzyka snuje się jak mgła nad łąką

Na skrzydłach skrzypiec niesie mnie

Nad wodą siwą lutnią się pochyla

Obojem woła mnie na drugi brze

Lecz ja w korzeniach nocy zostać wolę

Wsłuchany w czuły dźwięków nurt

A w sercu spokój gładki jak na stole

Porywa śpiewny fortepianu pląs

Muzyka Bacha nie jest z tego świata

Wieczności partyturą zapisana jest

Wszystkimi naraz przestrzeniami włada

Tym jest dla duszy, czym dla ciała krew

Ciągle do siebie niepodobna

Bez końca zmienia swą wewnętrzną twarz

Pomiędzy chwilą a nieskończonością - groblą

Dźwięk łączy z ciszą - niby miłość serca dwa
2003                                           Jan Sabiniarz