FURTKA
Pomiędzy drogą a ogrodem domu
Furtka spokojnie pędzi cichy żywot
Wiatr, czasem, zajrzy tu z zachodniej strony
I las zaszumi, przy nim - wierzba siwa
W swej klamce skupia tylu rąk dotyki
Srebrne poranki i wieczorne zorze
Gdy przyjdzie wiosna, wśród jaśminu znika
By, kwitnąc szczęściem, serce swe otworzyć
Nie dla niej słowik tęskną pieśń zaśpiewa
Ani skowronek wznosi się nad polem
Cisza ukojna skryta w starych drzewach
Zda się rozumieć jej pisaną dolę
Tak wiele piękna w głębi duszy mieści
Twarz jej wyraża wszystkie pory roku
W świetle księżyca jawi swą cielesność
To w kropli słońca, co się z nieba toczy
3 maja 2019 Jan Sabiniarz
Pomiędzy drogą a ogrodem domu
Furtka spokojnie pędzi cichy żywot
Wiatr, czasem, zajrzy tu z zachodniej strony
I las zaszumi, przy nim - wierzba siwa
W swej klamce skupia tylu rąk dotyki
Srebrne poranki i wieczorne zorze
Gdy przyjdzie wiosna, wśród jaśminu znika
By, kwitnąc szczęściem, serce swe otworzyć
Nie dla niej słowik tęskną pieśń zaśpiewa
Ani skowronek wznosi się nad polem
Cisza ukojna skryta w starych drzewach
Zda się rozumieć jej pisaną dolę
Tak wiele piękna w głębi duszy mieści
Twarz jej wyraża wszystkie pory roku
W świetle księżyca jawi swą cielesność
To w kropli słońca, co się z nieba toczy
3 maja 2019 Jan Sabiniarz
Janku ,
OdpowiedzUsuńmasz nieprzeciętny dar patrzenia na świat , na szare życie ,na przedmioty codziennego użytku przez pryzmat poezji.Masz niezwykłą intuicję poetycką,
potrafisz zamienić w poezję właściwie wszystko ,każdą szarą rzeczywistość ,każdy zwykły
przedmiot codziennego użytku ,
(gałązkę, kamyk, listek , palce...)i oczywiście furtkę, która mnie oczarowała.
Podziwiam i trochę zazdroszczę.;-))))
Pięknej niedzieli życzę.
A Ty Basiu, masz szczególny dar zauważania, wsłuchiwania, wpatrywania, wczuwania się
Usuńw lustro słowa ukazujące świat wokół nas. A jednocześnie dar dzielenia się i współprzeżywaniatego co jawi się na Twej Drodze...
To wyjątkowy DAR - spójrz, jaką pustką zieje to miejsce. Jakby nie było ludzi.
Dlatego coraz częściej myślę, żeby jednak usunąć z tego pustkowia mój blog...
Słowo, to - jak chleb przy wspólnym stole.
Pogodnego wieczoru, Basiu, życzę Tobie...
Culorile tăcerii reflectă fiinţa ta interioară ca o oglindă fermecată, Jan.
OdpowiedzUsuńMare bucurie pentru mine reîntâlnireaa cu harul tău in acest Parnas mirific polonez.
A fost o mare bucurie că ați venit, Gabriel. Încet, golirea se umple, casa este reconstruită ... Sunetele muzicii vesele se aud, iar pământul deschide flori de primăvară la soare.
OdpowiedzUsuńEste păcat că nu există notificări care să indice prezența.
Dar este bine că prietenia deschide porți suplimentare ...
Vă mulțumesc și cu cea mai mare plăcere, vă doresc o zi frumoasă, bună și tot timpul ...