Muzyka Bacha jest osobnym światem
Ona przybywa spoza krańców ciszy
Modlitwą brzmienia w struny życie wplata
Błyskiem wieczności mury pustki kruszy
Wśród sklepień duszy gra na trąbce mroku
Przejęta światłem wnika w serc witraże
Rozprasza zamęt, jej dziecięciem - pokój
Promienie wiary krzesze wśród ołtarzy
Muzyka Bacha w głębi swej pogodna
Mądrością mędrca, który jest bez togi
Nieba i ziemi zawiązuje jedność
W kapliczki domów wnosi katedr progi
Muzyka Bacha jest ostoją piękna
Unosi w gwiazdy, nic się nie starzeje
Kto ślub z nią bierze, burzy się nie lęka
Ni wichru, który piaskiem w oczy wieje
Jan
Sabiniarz 7 października 2014
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz