KSIĘGA MEGO ŻYCIA

Ma miłość w starych księgach zapisana
W pucharze dłoni, w kropli polnej rosy
Ciszą wieczoru w zrywach serc rozlana
Mgiełką milczenia czułym ptaków głosem

Kwieciem ogrodów światło się rozwija
To, które nocą w niebotycznej ciszy
Łzą przywołuje z dali imię czyjeś
Zapada w pustkę, tylko Bóg je słyszy

W otwartej księdze mego życia czytam
Żeby ułowić to, co w niej najświętsze
Co w głębi studni, w mroku jest ukryte
I  co mnie darzy bezustannym pięknem

18 lipca 2019                       Jan Sabiniarz