CISZA

Przychodzi do mnie ciągle inna cisza

W coraz to innym jawi się przebraniu

Ciągle inaczej widzę ją i słyszę

To w zamyśleniu, to w muzyki graniu

Lubię z nią spędzać noce i wieczory

Siąść przy kominku razem z nią bez słowa

Zawsze mi – miła, nie ma takiej pory

Żebym w jej dłonie nie chciał wtulić głowy

Choć źle jej czasem, nigdy się nie skarży

Kiedy odchodzi, nie zostawia pustki

Jest najpiękniejsza, gdy za oknem jesień

Dusza przegląda się w - bez skazy lustrze

Nie zwodzi z drogi, nie chce się naprzykrzać

W cień się usuwa, kiedy miejsca mało

Gdy noc się kończy, idzie spać o świcie

Najbardziej cenię wierność jej i stałość

Jan Sabiniarz