PIĘKNO

Ty jesteś mową wielu kultur

Znajduję cię w zapachu kwiatów

W fasadach domów i w zaułkach

W olśniewających nawach katedr

To ty łagodzisz chwil samotność

Przenikasz je swym boskim tchnieniem

Wspierasz, by dążyć drogą prostą

W głębi zapuszczasz swe korzenie

Wśród twych gałęzi ptak zaśpiewa

I cisza znajdzie swe posłanie

Swoją przedziwną moc rozkrzewiasz

I nie wyznaczasz szczęścia granic

Jeśli przed tobą drzwi otworzę

Ty zawsze przyjdziesz na spotkanie

Promień poranka w oknie złożysz

I jego wdzięczny cień na ścianie

Od lat wyznaję ci swą miłość

Wdzięczny za twoich dłoni dotyk

Tobą oddycham, chodzę, żyję

Z tobą mej duszy łączę sploty

Jan Sabiniarz