PRZYJACIELE

Są ze mną zawsze moi przyjaciele
Choć nie znam ich z głosu,  z imion przypomnienia
Lubię, gdy nocą, niby kwiat się ściele
To, co w mej duszy światło rozpromienia

Są tacy cisi, czasem szepną słowo
Które balsamem jest na duszy rany
Jawią się piękni, niby noc majowa
To oni koją moich nocy ściany

W piękności świata pragną się odnaleźć
By nie uronić nic, co jest im dane
W rozdarciu serca oraz w zgiełku szale
By poznać szczęście, które jest im dane

Płyną po niebie jak samotne ptaki
To ich wyznaniem, czasem, noc zakwili
Jawią się piękni, pełni skrytych znaczeń
Potrzebni sercu, w każdej życia chwili

Jan Sabiniarz