poniedziałek, 15 lipca 2019


MODLITWA

Jak to cudowne, z tobą usiąść w leśnej ciszy
Pełen światłości, że już dziś rozumiem ciebie
Liściem dębowym w niebo się wkołysać
Trelem poranka w czułym ptaków śpiewie

Jestem szczęśliwy, że już nic nie muszę -
Gdziekolwiek iść chcę, sam wybieram ścieżkę
Jakże głęboko noc w dzień światło prószy
Czubkami sosen w przestrzeń wzbijam się bezkresną

Dar mego życia Opatrzności twej powierzam
Ty, który chronisz mnie, otwierasz kluczem bramy
Dajesz mi wolność absolutną, z której ci się zwierzam
Ty, który wspierasz mnie, jak dotyk rąk kochanych

Jakże obecna we mnie - twoja nieobecność
Jak ziarno ciszy w kształt muzyki wpięte
Przemija lato, liście z drzewa lecą
By spocząć w trawie przemienienia pięknem

15 lipca 2019                              Jan Sabiniarz



7 komentarzy:

  1. Dojrzałe, piękne Modlitwy człowieka oddanego Bogu i pięknu... Człowieka niezależnego i pogodzonego z losem, będącego w niueustającej Drodze
    Człowieka, którego życie ściśle splecione jest z naturą, muzyką i ciszą... Pięknego Człowieka... Cieszę się, że było mi dane Go spotkać...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniko, z całego serca dziekuję Tobie za pochylenie się
      i wysłuchanie mojej modlitwy.
      Lato to okres szczególny wdzięczności
      za te hojne dary jakich użycza nam Stwórca.
      Ty dobrze o tym wiesz i rozumiesz
      pięknością Twojej Duszy, Twojego Wrażliwego Serca... :)
      Teraz, kiedy wędruję całym sobą a czasem tylko wzrokiem z samochodu
      łanami dojrzałych zbóż, tych pagórków cudownych z oczkami wodnymi
      gdzie jeszcze śpiewają ostatnie ptaki wiosny - jestem szczęśliwy...
      Z radością dzielę się z Tobą tym szczęściem lata... :)
      Każdy lipiec, każda pora jest cudem
      w tym naszym ziemskim sanktuarium... :)
      Wszelkiego dobra i pokoju życzę Tobie
      w każdy poranek, w każdy wieczór
      w słoneczne dnie i noce gwiaździste... :)

      Usuń
    2. Janie, ja z całego serca dziękuję za to,
      że dzielisz się tym szczęściem, bo czynisz to w sposób wyjątkowy i piękny...
      Zarażasz swoim optymizmem, umiejętnością dostrzegania piękna, cudu, daru w najmniejszych rzeczach, okruszkach codzienności, z których składa się nasze życie, i które tworzą to "proste szczęście", a których na co dzień wielu z nas nawet nie dostrzega. Ja tego wciąż uczę się od Ciebie i za to najserdeczniej Tobie dziękuję. Dziękuję także za ciepłe słowa i życzę Tobie dobrych, pięknych, jasnych i szczęśliwych dni... :)

      Usuń
    3. Jak to się dziej, Moniko?
      Przecież to ja uczę się od Ciebie...
      To Ty kierujesz wzrok wewnętrzny ku temu,
      co jest najważniejsze,
      żeby nie pogubić się w detalach i drobiazgach... :)
      Teraz pracuję, słuchając jednocześnie muzyki
      Haydna. Bach trochę odpocznie ode mnie.
      Niech Twój dzień pięknie upływa
      mając w sobie coś z rzeki i ze strumienia... :)

      Usuń
    4. Janie, pracuję nad sobą,
      a to ponoć "jedyna pewna robota w życiu"... :)
      Dziękuję i Tobie dobrego dnia życzę, mającego coś z muzyki...
      harmonię dźwięku i ciszy, światła i cienia oraz piękno... :)

      Usuń
  2. Moniko, Ty pracujesz nad sobą
    choć już jesteś ARCYDZIEŁEM MĄDREGO, PIĘKNEGO ŻYCIA... :)
    Wiem, dążenie do doskonałości...
    Co jeszcze możesz udoskonalić?
    A przecież ja - nie idealizuję...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Janie... nie wiem co napisać... Jest mi niezmiernie miło...Bardzo dziękuję, choć wiem, że jeszcze mnóstwo pracy przede mną... :)

      Usuń