GŁOS

Gdzie jesteś, głosie, gdzie ty się podziewasz

Czemu ukryłeś się w wieczornej ciszy

W wieczornym różu płoną słońca drzewa

Proszę, wyjdź z cienia, jeśli ty mnie słyszysz

Ścieżką biegnącą przez pachnące zioła

Piaski zdumione, cichych brzóz korzenie

Daj znak, że słyszysz,  kiedy ciebie wołam

Zanim na drobne głos mój się rozmieni

W lesie noc zapada, dzień ukrył się w trawie

Pierwszą gwiazdą w górze niebo napoczęte

Jeszcze się trzepoczą błyski chwil na jawie

Każda noc jest inna, każda noc jest święta

Pod okapem mroku świeci promień blady

Przebiegają kosmyk twarzy sny dziewczęce

W oknie księżyc świeci, jego cień się kładzie

I wyzwala w duszy jasność niepojętą

Wiem, że już nie przyjdziesz, nie tkniesz mnie swą ciszą

Nie zaskrzypią deski gwoźdźmi na podłodze

Nie zaiskrzy winem w dłoniach szczęścia kryształ

I nie westchnie z nami stół na jednej nodze

Jan Sabiniarz