piątek, 14 czerwca 2019
ZA SIÓDMĄ RZEKĄ
XI.
Kwitnące sady i dzieciństwa łąki
Gdzie kołysały tęskny lot motyle
A każda rzecz darzyła cichym pięknem
Ciągle wracają dróg miłości chwile
Tylko pozornie nie ma dla nich miejsca
Przeszłość i przyszłość w jeden kwiat się plecie
Wszak bezgraniczna jest kraina szczęścia
O czym najlepiej wiedzą, wśród nas, dzieci
Łódeczką z kory opływałem Ziemię
Dalekie lądy i bezkresne morza
Bezludne wyspy, szczepy dzikich plemion
Z latawcem marzeń, sam na sam, w przestworzach
Do dzisiaj żyją w książkach przyjaciele
To im zawdzięczam to, kim jestem dzisiaj
Nie zagubiłem się wśród tylu wcieleń
Swym własnym życiem - to ich dzieje - piszę
Wśród zórz serdecznych - skromność i pokora
Zawiązywały trwałą więź ze światem
W wiejskich chatynkach i szlacheckich dworach
Niedokończone się spełniały lata
Pośród rumianków, chabrów i powojów
Gdzie cień zielony rzuca łopian i pokrzywa
Słońce i księżyc nad wodami stoją
Dziś w mej krainie pełnej - tamtych zrywów
14 czerwca 2019 Jan Sabiniarz
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Przepiękna Kraina wysnuta z serca i pamięci...
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie i pięknego weekendu życzę, Janie... :)
Jakże mi miło
Usuńbyło Ciebie gościć w tej krainie, Moniko... :)
Takie krainy nie giną.
One odżywają ciągle
w kolejnych wcieleniach i
przeobrażeniach
Pięknego weekendu Tobie życzę
i słońca w sam raz... :)
Dziękuję za serdeczną gościnę, wyśmienitą strawę duchową i słoneczności, której i Tobie życzę, Janie... :)
UsuńAhoj! Sterniku ,"korowej łódeczki" !
OdpowiedzUsuńMyślę ,że jeszcze za wcześnie na obrachunki i wspomnienia ,
jeszcze wiele lat żeglowania przed Tobą.Odkryjesz
wiele nowych krain , nie tylko za siódmą rzeką ,
wiele wysp i mórz , odnajdziesz i stworzysz wiele piękna ,
poznasz wielu przyjaciół,zaśpiewasz wiele pieśni i napiszesz setki ,a może tysiące
nowych pięknych wierszy...
Niech więc :
"Przeszłość i przyszłość w jeden kwiat się plecie"...
Serdecznie pozdrawiam i dobrej nocy życzę.
Ahoj, Basiu, dziekuję za ciepłe, serdeczne życzenia.
OdpowiedzUsuńMyślę, że spoglądanie w przeszłość
nie wyklucza perspektyw otwierających się ku przyszłości...
Tak wiele jest chwil zapamiętanych, które wciąż odżywają
a ich wartość nie spada z czasem. Wręcz przeciwnie,
to one mogą być mapą i busolą w podróży.
W podróży, z których każda jest inna i przynosi nowe doznania.
A zapis tych przeżyć wynika nie tylko z potrzeby zachowania ich dla siebie.
Lecz także z radości dzielenia się z inymi ludźmi.
- Jako spłata za Dar tego, czego doświadczyliśmy od Innych Ludzi.
Dobrze, że nie można usunąć słońca, bo pewnie znaleźliby się tacy,
którzy stwierdziliby, że ciągłe wschody i zachody słońca są banalne i nudne
i należy je usunąć dla nowoczesności i odkrywczych środków wyrazu. -
Bo przecież to się dzieje w dzisiejszym świecie
tak nieodpowiedzialnie odwracanych, deptanych wartości.
"Kraina za siódmą rzeką" - owa mityczna ostoja życia
wysyła stamtąd bezustannie zbawcze sygnały i drogowskazy..
Moim skromnym obowiązkiem jest zanotowanie ich
po to, żeby nie dać się wciągnąć w stada baranów,
beczących "zgodnie" jednym głosem.
Znowu upał, Basiu.
Więc życzę Tobie rześkiego chłodu
i dużo uśmiechu...
Poeto ,
Usuńjakie to piękne, że umiesz i chcesz się dzielić swoimi przeżyciami z podróży zycia z nami ,czytelnikami, którym Twoja poezja daje tyle wzruszeń , przeżyć,radości i zachęca do zamyśleń i przemyśleń , do refleksji ,zapada głęboko
w serce, pomaga zachować pamięć i tożsamość ,jak nauczał Święty Jan Paweł II .
A swoją drogą, moja wyobraźnia jest zbyt uboga , nie potrafię sobie w żaden sposób, wyobrazić Ciebie, Poeto ,w stadzie baranów "beczących zgodnie jednym głosem" ;-))))
Miłego popołudnia życzę.
Basiu, co jakiś czas przypominają mi się słowa Cypriana Kamila Norwida -
OdpowiedzUsuńCytuję je z pamięci:
"Słodko jest zasnąć, słodko być z kamienia
Dziś, gdy tak wiele hańb i poplamienia.
Przeto zaklinam, ucisz się na chwilę.
Mógłbyś obudzić mnie - na co i po co?-"
Oczywiście słowo: ucisz się nie odnosi się
do naszej wymiany zdań. Wręcz przeciwnie.
Dziękuję Tobie, Basiu za możliwość rozmowy.
Spokojnego wieczoru życzę.