PIĘKNO
IV.
Jest takie piękno, które nie przemija
Chroni się w ciszy, w swej duchowej głębi
Której istnieniem boskim świat spowija
Listowiem brzasku ku błękitom sięga
Drzemie w nim dobro, skromność i prostota
Wrażliwym - wiele ma do powiedzenia
Jest znakiem prawdy, nigdy głosem złudzeń
Zamiast - błądząc - kluczyć, woli zostać w cieniu
Nie chce się miotać gniewnym krzykiem morza
Wśród skał złorzeczeń i kolczastych muszli
Woli wysoko bujać lot w przestworzach -
Na skrzydłach światła ptaka lotem krótkim
19 czerwca 2019 Jan Sabiniarz
Janku ,Ty wiesz,
OdpowiedzUsuńo pięknie można mówić nieskończenie , nie jeden raz już o tym pisałeś
i za każdym razem odkrywałeś piękno na nowo.
Piękno jest przecież wokół nas ,wystarczy tylko je dostrzec,
właściwie na nie spojrzeć i pokazać . Tylko wielki artysta , natchniony poeta umie dostrzec piękno wszędzie ,także w rzeczach zwykłych, wielkich i małych.
A poezja jest stara jak świat i chyba
Jan Parandowski powiedział kiedyś mniej więcej tak:
...wynaleziono poezję,aby zaspokoić
głód piękna". Myślę ,że to prawda.
Niech więc piękno nigdy nie przemija i zawsze będzie znakiem prawdy.
Pięknie pozdrawiam i miłego popołudnia życzę.
Basiu, dziękuję Tobie za Twoje myśli, którymi, jak zwykle,
Usuńdpełniłaś to, co można powiedzieć o pięknie - i nie tylko...
Nie znałem tego cytatu J. Parandowskiego.
Pamiętam Jego wspaniałą książkę: ALCHEMIA SŁOWA.
I inne...
Szczęśliwi są Ci, którzy są blisko książek -
jak Nasza Monika... :)
Ileż tam, w książkach jest wspaniałości,
które ciągle czekają na ich odkrywanie, na powroty do nich...
Ale są też bluźniercy. Bo jak inaczej można nazywać tych,
którzy słowo: piękno, wtrącają pogardliwie w epitet: pięknoduch.
To profanacja tego niezwykłego słowa...
Wszelkiej pogody Tobie życzę...
Od zawsze mówiłam , że Nasza Monika to mądry i piękny Człowiek...😀😁😂❣❣❣❣❣❣❣
OdpowiedzUsuń