DO TEJ
KRAINY
Oddaję serce tej różanej ciszy
Która, porankiem, światłem brzasku płonie
Jestem szczęśliwy, że i ty mnie słyszysz
Słońce się wznosi ponad drzew korony
Łąka się ściele tęsknych traw migotem
Wczorajszy promień w szparach boru błyska
Do tej krainy wracam wielokrotnie
Gdzie polna grusza - mej pamięci przystań
Powierzam tobie myśli mych powoje
To, co mi bliskie, choć nieodgadnione
Nad stawem drzewa pełne wiosny stoją
Czas się dopala po zachodniej stronie
Jest wąska ścieżka, którą miłość biegła
Gdy zmierzch zapada słyszę czułe kroki
Odrzucam chwile, które w wodzie bledną
Nurzam się w błękit, ptaki i obłoki -
To tam się dzieje wszelka ostateczność
Dojrzałym kłosem kwitnie maków pole
Wewnętrznym światłem odlatuje w wieczność
Gdzie noc gwiazdami nad sitowiem stoi
1 czerwca 2019 Jan
Sabiniarz
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz