DOBRY
CZŁOWIEK
Kiedy
odchodzi dobry człowiek
To
coś dobrego w nas zostaje
By
do dobrego nas pobudzać
Żeby
w nas dobro brało górę
Kiedy
odchodzą dobrzy ludzie
Dobro
nie znika razem z nimi
Od
tego, co wznosili w trudzie
Jest
jakby jaśniej nam na ziemi
Są
w środku zdarzeń - choć ich nie ma
Jakiś
serdeczny wnoszą pokój
Są
jak te wielkie, stare drzewa
Lub
jak ta gwiazda, co skrzy w oku
Ślad
ich nie mija nadaremnie
Choć
może czasem tak się zdaje
Jakby
muzyką, ciszy śpiewem
Dom
nasz i serce wypełniają -
Jan Sabiniarz
Jan Sabiniarz
To Prawda...
OdpowiedzUsuńDobrego dnia, Janie...
Orzeźwiającego cienia
Usuńw skwarny dzień, Moniko... :)
Janie stare gotyckie mury tak szybko się nie ogrzewają... ;)
OdpowiedzUsuńDziękuję i wzajemnie...
Moniko, stare gotyckie mury chłoną ciepło słoneczne
OdpowiedzUsuń- jednak nie przegrzewając wnętrz - a kiedy przyjdzie pora chłodu
oddają słoneczne promienie.
Mądre są stare gotyckie mury...
Pieknego wieczoru Tobie życzę... :)
Tak, są mądre, Janie, tylko od dachu grzeje niemiłosiernie...
UsuńDobrego wypoczynku życzę, Tobie... :)
No tak, Moniko, stare mury
Usuńtylko dach, zapewne, kładzony współcześnie... :)
Pięknego dnia... :)
Dokładnie tak, Janie... Stara prawda... nie zawsze nowsze- lepsze... ;)
UsuńDziękuję... Pozdrawiam serdecznie... :)