PRZENIKANIE

Popatrz już kwitną pierwsze wrzosy
A jeszcze czerwiec zieleń trzyma
I ptaki drą się wniebogłosy
I gniazda piskląt tuli trzcina

Dzwonię dzwoneczki zeszłoroczne
Jeszcze w nich rosy łzy zaschnięte -
Już za kolejną tęsknią wiosną
Chociaż przed nimi lata piękno

Przeszłość z przyszłością się przenika -
Wiosna i jesień w krzaczku wrzosów
Czas bezdrożami słów przemyka -
Wiatr nieświadomy swego losu

Stoję nad wodą pochylony
Chmur i błękitu w niej odbicie
Drzewa, co rzece śle ukłony
Które powierza jej swe życie

Rzeka nie lubi stawać w miejscu
Meandry - chwilą jej wytchnienia
Brzegom powierza swoje szczęście
Ukrytych w drzew rzeźwiącym cieniu

24 czerwca 2019              Jan Sabiniarz