PORANEK CZERWCOWY

Ścieżki czerwca porosłe już wrzosem
Wnet rozdzwonią się rosy dzwoneczki
Zanim słońce,  jeszcze z ukosa
Wśród gałęzi rozwiesi świeczki

Całe od nich rozkropli się niebo
Koncert Bacha na cztery ręce
Dźwięk się z dźwiękiem zacznie układać
Brzask rozjarzy kwiatów kobierce

Biegną z wiatrem ku łąkom zielonym
Podfruwają ze strachem na wróble
Kwiatem róży, to makiem zapłoną
W nich swe piece już grzeje południe

Z nitek serca Bach koncert rozwija
Lecz nie gubi się ścieżką Ariadny
W każdym dźwięku wszechświat się kryje
W którym jasno, serdecznie i ładnie

Prócz galaktyk - muzyka jest wieczna
W wiekuistej odradza się ciszy
W dziwnych czasach ostoją jest piękna
Niewidzialna, bezpieczna  - jej przystań

16 czerwca 2019                  Jan Sabiniarz