DOJRZEWANIE LATA

Są w nas wewnętrzne - serca, duszy kraje
Dobro i prawda, piękno tam zachodzi
Ogród zakwita chwil zielonych majem
Jezioro ciszy światłem brzasku wschodzi

Ptaki i drzewa żyją w komitywie
Jak dźwięk i cisza - które wątkiem pieśni
Gdzie jedno drugie głębią swą ożywia
I wiatr z daleka liściem zaszeleści

Zachodzi z drogi czas - by siąść pod drzewem
W szept się zasłuchać tej dębowej ciszy
Gdzie myśl się barwi tknięta kredką nieba
Z dala od zgiełku sama siebie słyszy

Drewniana ławka pełna jest tej mocy
Nad którą konar starej wierzby czuwa
I pole wschodzi złotym żyta kłosem
Gdzie mak żarliwie czułą dłoń zanurza

Gdy maj przechodzi, z wolna, w czas czerwcowy
I bez przy płocie pierwszym smutkiem wionie
Wstaje dziewanna, chyli pąków głowy
Piękna i smukła pośród polan płonie

Czas się otwiera, niesie wonne chwile
Promieniem słońca czerwiec mrok rozprasza
Łąkami kwiatów cieszą się motyle
W leśnych pejzażach pełnych jezior blasku

Czerwiec otwiera w nas cudowną księgę
Nad miodną lipą w głos zaklaszcze bocian
W sadach jabłuszka wśród gałęzi wiszą -
To w nich się kryje to, co w nas jest boskie

4 czerwca 2019                       Jan Sabiniarz