ŚWIAT W KROPLI ROSY

Nie smuć się, proszę, jeśliś - w opuszczeniu
Przed nami morza, góry pełne światła
Rzeźwiąca chwila w boskim drzewa cieniu
I piękno życia, które z wierzchu gaśnie

Promień twej duszy wzniesie się w krainy
Którym jest obca gorycz i zwątpienie
Gdzie nikt nie sądzi, nie znajduje winy
Jak za dotknięciem różdżki przebaczenia

Jak groch ze strąka wyłuskuje duszę
Powraca w ziemię - do jej domu - ciało
Ujrzyj to światło, które błękit prószy
To dzięki niemu życie ujdzie cało

Muzyka - częścią jest bezkresnej ciszy
Podobnie - cisza jest muzyki częścią
Tak twoją duszą wieczność siebie pisze
By nie zatracić krótkiej chwili piękna

Pełnią spokoju tchną akordy drzewa
W wielkie, dostojne, siedmiostrunne cisze
Każda gałązka dróżką jest do nieba
Ptak o tym śpiewa i dąb o tym pisze

18 czerwca 2019             Jan Sabiniarz