SANKTUARIUM CISZY
Ojczyzną ducha jest
sanktuarium ciszy.
Cisza zewnętrzna
jest tylko progiem
wiodącym ku
ciszy wewnętrznej.
Pozbawieni ciszy wewnętrznej
nie usłyszycie muzyki świata.
Słuchajcie
i wsłuchujcie się
w muzykę różnych stylów
epok, narodów.
Poprzez muzykę ciszy
i ciszę muzyki
rośnijcie w niebo
jak rozłożyste drzewo
jak droga pod nim biegnąca.
W ziarnku piasku
w lśnieniu gwiazd
odnajdujcie
sens człowieka
światło w mroku
wszechświata.
W piórku
upuszczonym
na murawę
dojrzyjcie lot ptaka
śpiewającego chwałę Boga.
Bądźcie zarazem
jak głos sowy
i śpiew skowronka.
To dla wrażliwych
wstają jutrzenki
i wieczorne zorze.
Nie opuszczajcie słońca
i ono was nie opuści.
Szanując istnienie
wszelkich istot żywych
głoście prawdy
zaczerpnięte ze źródła. -
Nic nie jest przypadkiem.
Rozwijajcie duszę
na promień światła
przekuwając
smugę cienia.
20 sierpnia 2019
Jan Sabiniarz
Ojczyzną ducha jest
sanktuarium ciszy.
Cisza zewnętrzna
jest tylko progiem
wiodącym ku
ciszy wewnętrznej.
Pozbawieni ciszy wewnętrznej
nie usłyszycie muzyki świata.
Słuchajcie
i wsłuchujcie się
w muzykę różnych stylów
epok, narodów.
Poprzez muzykę ciszy
i ciszę muzyki
rośnijcie w niebo
jak rozłożyste drzewo
jak droga pod nim biegnąca.
W ziarnku piasku
w lśnieniu gwiazd
odnajdujcie
sens człowieka
światło w mroku
wszechświata.
W piórku
upuszczonym
na murawę
dojrzyjcie lot ptaka
śpiewającego chwałę Boga.
Bądźcie zarazem
jak głos sowy
i śpiew skowronka.
To dla wrażliwych
wstają jutrzenki
i wieczorne zorze.
Nie opuszczajcie słońca
i ono was nie opuści.
Szanując istnienie
wszelkich istot żywych
głoście prawdy
zaczerpnięte ze źródła. -
Nic nie jest przypadkiem.
Rozwijajcie duszę
na promień światła
przekuwając
smugę cienia.
20 sierpnia 2019
Jan Sabiniarz
Janie, kolejny piękny Wiersz ukazujący potęgę i świętość ciszy- Ojczyzny ducha. Tak wielu z nas w dzisiejszych czasach odbiera ciszę,jako pojęcie o zabarwieniu pejoratywnym.... Wystarczy zerknąć do jakiegokolwiek słownika wyrazów bliskoznacznych. 80% pojęć ma wydźwięk negatywny typu: pustka, marazm, bezruch, stagnacja itp. W czasach, w których jesteśmy epatowani i bombardowani emocjami, cisza- to pojęcie niemodne i wielu z nas jej po prostu nie rozumie i omija szerokim łukiem. Być może boimy się jej, nie potrafimy właściwie wypełnić..."uprawiać"....Cisza to także najstarsza modlitwa świata.... Tylko w ciszy możemy usłyszeć Niesłyszalnego. Dziękuję za Twoje Słowa i jeszcze raz życzę Tobie cudownych, błogosławionych chwil w Świątyni...Sanktuarium ciszy, Janie... :)
OdpowiedzUsuńPoeto,podpisuję się całkowicie pod wypowiedzią Moniki.
OdpowiedzUsuńDodam tylko , źe właściwie chyba po raz pierwszy w Twoim wierszu
spotykam się z bezpośrednią apostrofą, apelem podmiotu lirycznego
do ( właśnie, do kogo?)do odbiorcy? do młodych? do społeczeñstwa?
do ludzi dobrej woli?
Piękny apel poetycki :
"...odnajdujcie
sens człowieka
światło w mroku
wszechświata"...
Oby to wezwanie trafiło do wszystkich...
Moniko, Basiu
OdpowiedzUsuńmałe dusze boją się Cszy, uciekają przed nią.
Wielkie - pragną Ciszy.
Jakich jest więcej?
Niestety, żyjemy w zdeformowanym społeczeństwie.
Dobrego, pogodnego dnia życzę.
Dziękuję za Wasze Słowa.