PIÓRKIEM PAMIĘCI

Zaszyty w ciszę, w huki wodospadów
Latem tak jasno, ciepło i płomiennie
W przepaściach dolin chłód i światło blade
Piórkiem pamięci piszę list do ciebie

Tęsknią za nami klify oceanów
I krzyk rybitwy, muszle perłopławu
Nad nami drzewa, nieboskłonu ściany
I obłok odciśnięty w lustrze stawu

Rzek rozlewiska toczą wonne noce
Pachnące sianem i czułością mięty
Kosmos uwodzi wzrok nasz gwiazd migotem
I wieczna łąka tuli kwiatów piękno

To, czego noc nie zdoła, brzask wypowie
Widok przez okno i poranne zorze
O czym liść myśli, drzewo się nie dowie
Słońce dłoń twoją w dłoni mej ułoży

Jan Sabiniarz