BRZOZOWY ANIOŁ

Ty, któryś w brzozie wskrzesił anioła

Żeby stał, nocą, pod gwiazdami

By po imieniu mnie przywołać

I więź zawiązać między nami

Widzę twą głowę, oczy, czoło

Twarz roziskrzoną bożym wzrokiem

W którym dwie gwiazdy cicho płoną

U ramion skrzydła jak obłoki

Twoja sylwetka - portret wzruszeń

Pełna spokoju, tchnięta wiatrem

Który twe skrzydła, dłoń poruszał

- Jedyny żywy wśród umarłych

Aniele Boży, Stróżu mój

Jednak przyszedłeś tutaj do mnie

We dnie i w nocy brzozą stój

Chroń mnie i wspieraj świat ułomny

Ty widzisz, wiesz, co w nim się dzieje

Zgarnij mnie drzewa wielką ciszą

Utkany z bieli i zieleni

I z gwiazd, które nad nami wiszą

Jan Sabiniarz