PRZEZ ŻŁÓBEK
DO ZIARNA KRZYŻA

Tak wiele dróg do ciebie wiedzie
Tak wiele znaków i pustkowi
Jesteś jedynym, co powiedział
Jak się do świata przysposobić

Zasiałeś w duszy ziarno krzyża
Lecz nie pozbawiasz nas wolności
Żeby ku sobie nas przybliżać
Nie ostrzem miecza lecz miłością

Widzisz, co robią z tą planetą
Która jedynym naszym domem
Świętość mężczyzny i kobiety
Mieszają z błotem po kryjomu

Niszczą nas w imię tolerancji
I politycznej poprawności
Pod szyldem chorej demokracji
Nie ma jej - gdy brak informacji

Lansują „mowę nienawiści”
By czynić biernym i bezbronnym
I nas pozbawić praw najprostszych
Ślepych i głuchych, krzywd niepomnych

Pod butem politycznej dziczy
Stada baranów chylą głowy
Tu, gdzie struchlała cisza krzyczy
Serce oddziela się od głowy

5 grudnia 2019       Jan Sabiniarz
Ze zbioru WIGILIE POLSKIE